WIE ZOEKT DIE VINDT

wie zoekt die vindt

p&m.jpg
 
 

Wij zijn Paul en Maarten, Limburger (NL) en West-Vlaming (BE)

In de zomer van 2010 leerden we elkaar kennen, in Parijs, door een gezamenlijke vlaamse vriendin. De vonk sprong meteen over, en 6 maand nadien woonden we al samen ;).

We gaven elkaar het ja-woord in 2016, op de fruithoeve van Pauls ouders in Baarlo, Nederlands Limburg.

We wonen nu nog steeds in Parijs, maar willen graag terug in België of Nederland wonen als er kinderen zijn en die naar school moeten. Maarten is modeontwerper en geeft nu les, na 14 jaar ontwerpen in verschillende modehuizen, op een modeacademie in Parijs. Hij is altijd erg bezig geweest met het creatieve: kalligrafie, portret- en modeltekenen, maar ook met tuinieren en tuinontwerpen (grote fan van Piet Oudolf) en is ook muzikaal aangelegd. Hij studeerde klarinet en orgel. Paul is fysiotherapeut en werkte voordien in Utrecht, heeft nu een eigen praktijk in Parijs met 3 andere fysio’s. Paul is een hardloper en heeft van jongsaf aan paard gereden. Ondanks dat het ons goed gaat in Parijs, willen we toch terug naar onze roots in de komende jaren. We missen wonen in de natuur, onze families en vrienden!

Deze blog is ontstaan om onze kinderwens te verspreiden en zo hopelijk ons gezin te kunnen uitbreiden via draagmoederschap.

Wie zoekt, die vindt ?

 
 
IMG_1119.jpg
IMG_3615.jpg
unnamed.jpg
IMG_0917.jpg
59944883_10156525461621748_3561524380926214144_n.jpg
0-1.jpeg
 
 
 

draagmoederschap

 
 
 
Silver_spoon_hoeckel_800.jpg
 

Omdat we twee mannen zijn, kwamen we er al gauw achter dat een gezin stichten iets moeilijker zou gaan dan bij heterokoppels! Eén van de opties voor ons om kinderen te krijgen is via draagmoederschap. In Nederland en België kan het gelukkig om met een draagmoeder te werken, niet-commercieel. Maar omdat we een koppel zijn uit de twee verschillende landen, zijn niet alle klinieken bereid ons te helpen. UZ Gent wou niet verdergaan omdat we niet allebei Belg zijn én niet in België wonen bijvoorbeeld, VUMC Amsterdam ook niet om diezelfde redenen: geen 2 nederlanders en wonen er niet.

In onze vriendenkring hebben we het geluk gevonden dat een vriendin eiceldonor (38j) wil zijn voor ons. We staan dus open voor hoogtechnologisch én ook voor laagtechnologisch draagmoederschap. Hoogtechnologisch betekent dat een embryo met een eicel van onze vriendin en een spermacel van Maarten worden ingebracht bij een draagmoeder. Deze laatste heeft dus geen bloedband met het kind, maar draagt het kind 9 maanden. Laagtechnologisch draagmoederschap betekent dan dat de draagmoeder met haar eigen eicel het kind ook draagt en dan is het zonder onze vriendin eiceldonor.

Op een bijeenkomst van Meer Dan Gewenst in Amsterdam in 2017 kwamen we erg veel te weten over draagmoederschap in Nederland. Met advocate Wilma Eusman kregen we een heleboel informatie mee rond wat doen als we een draagmoeder vinden en hoe het bij de geboorte verloopt en nadien met de adoptie door Paul, gezien hij niet de biologische vader zal zijn.

 
 
 
 

adoptie

 
 
 
new-girl-hoeckel3_800.jpg
 
 

Sinds twee jaar werken we ook aan ons adoptie dossier in Frankrijk. In januari 2018 kregen we de goedkeuring dat we mogen adopteren! Dit wil zeggen internationaal, want gezien we allebei niet frans zijn, mogen we niet in Frankrijk adopteren. In België en Nederland zijn er weinig kinderen ter adoptie, dus dat is geen optie.

Gezien we een homokoppel zijn, zijn er maar 5 landen in de wereld die in aanmerking komen voor ons: Colombië, Mexico, de staat van New York, de staat van Californië en Zuid-Afrika. We kiezen voor Colombië en kregen in mei 2019 bericht dat ze ons dossier bestuderen.

Als Colombië ons contacteert, moeten we 1 maand ter plaatse gaan om het toekomstig kind te ontmoeten, tijd door te brengen en om alle papieren in orde te brengen.

We willen dus graag adopteren én via een draagmoeder ouders worden.